|
![]() |
|||||
| Rijwielfabriek De Vierkleur | |||||
Haagse
bloeiperiode
|
|||||
|
|||||
|
In 1905 werd de firma Veenstra & Co. omgevormd tot "Rijwielfabriek De
Vierkleur NV" met Veenstra als enige directeur, twee geldschieters traden
als commissarissen op. Het geplaatste bedrijfskapitaal bedroeg
f 200.000 wat toen een fiks bedrag was. En inderdaad: De
Vierkleur hoorde in de tijd rond 1910 in het rijtje van de meest bekende
Nederlandse fietsfabrieken thuis, samen met Burgers, Fongers, Simplex,
Eysink, Gruno en Gazelle. Maar anders dan deze kende de Vierkleur maar een
korte bloeiperiode. In een advertentie van 1910 staat nog te lezen:
"Geen enkele Nederlandsche fabriek, behalve De Vierkleur, 's-Gravenhage, behaalde ooit te Parijs en
Londen op internationale tentoonstellingen de hoogste onderscheiding, n.l. Grand Prix en Gouden
Eerekruis". Een jaar later werd het bedrijfskapitaal gereduceerd tot de helft. In 1912 werd het
bedrijf overgenomen door grossier J.F. Smits uit Rotterdam, en in 1917 werd de fabriek opnieuw verkocht.
Over de achtergronden kan alleen gegist worden.
|
|||||
|
|||||
|
"De
Vierkleur" van J. Witmondt, Amsterdam
Witmondt had zijn bedrijf in 1897
opgericht. Hij was een actief lid van de RAI en importeerde fietsen en vooral motorfietsen en
automobielen. Het merendeel van zijn twee- en vierwielers kwam uit Engeland, met als meest bekende
(motor)fietsmerken
Royal Enfield en New Hudson. Tevens exporteerde hij deze naar Nederlands Indië en had hij een
grossierderij.
|
|||||
|
Vierkleur-emaillebord (foto: A. Haasnoot)
|
| Witmond's
broer (of mogelijk neef)
H. Witmondt, die in de handelszaak van begin af
aan had meegewerkt, overleed al in 1928, het jaar waarin Witmondt ook het
hoofdagentschap voor de gerenommeerde Humber-fietsen en motorfietsen
verkreeg. Een jaar later kwamen daar nog de Peugeot-automobielen bij. Deze
tak van Witmondt's activiteiten draaide altijd beter dan de fietsfabriek.
Maar met de oorlog kwam er een abrupt einde aan beide zaken: Witmondt was
joods. In maart 1941 werd hij gedwongen om ontslag te nemen uit de
ondernemingen en in september 1942 werd hij, 78-jarig, in Auschwitz om het
leven gebracht. Rijwielfabriek De Vierkleur werd in januari 1943 op
last van de bezetter geliquideerd. Pas in 1960 herleeft het fietsmerk "Vierkleur" - de Amsterdamse rijwielhandelaar G. Bouma deponeert het merk op zijn naam. Met de glorietijd in het begin van de 20e eeuw heeft dat echter niet meer veel te maken.
|
Heeft u zelf een oude Vierkleur-fiets? Geef hem dan op voor de fietsendatabank! Meer informatie over deze databank vindt u hier.
Copyright by
Herbert Kuner, © 2007 ...
All rights reserved.
Last update: 11-2-2009