Fietsrestauratie: Simplex "Cycloïde": de wielen

Ik heb het plan om nu frame en vork recht zijn de fiets provisorisch in elkaar te zetten om te ervaren of alles ook daadwerkelijk in evenwicht is. Kettinglijn, met losse handen fietsen etc. Als alles gelakt en gebiesd is zou het jammer zijn als er weer gebogen zou moeten worden.

Alvorens de fiets voor een tussentijdse proefrit in elkaar te kunnen zetten moeten er nog wat onderdelen gerepareerd worden.

voorwiel in onderdelen

De wielen

Omdat ik zo veel mogelijk met de originele onderdelen wil proefrijden heb ik de wielen weer samengesteld. Ik heb gekozen om de velgen te vervangen voor twee redelijk goed vernikkelde exemplaren. De gemonteerde achtervelg was niet meer origineel en erg hobbelig, bovendien waren de gebruikte spaken te lang en het uitstekende deel was door een vorige eigenaar afgevijld, waardoor ze met een erg kort stukje schroefraad in de nippels zaten.

Van het voorwiel heb ik de originele spaken wel gebruikt, ze hebben net als de door mij uit een ander wiel gedemonteerde achterwielspaken de juiste verweerdheid waardoor het geheel een authentieke indruk maakt.

Gebruikte spaken zijn gaan staan naar de positie in de naaf: de koppen verbuigen meer bij de spaken aan de buitenkant van de naafflens (buitenspaken) dan bij de spaken die aan de binnenkant van de naafflens lopen (binnenspaken). Daarom heb ik buiten- en binnenspaken bij het uitspaken zorgvuldig gescheiden gehouden. Uiteraard heb ik iedere spaak schoon en recht gemaakt.

De Cycloïde-voornaaf heb ik van nieuwe lagers en vilten afdichting voorzien. Ik moet zeggen dat het een subliem naafje is, alle lof aan de heren van weleer. De naaf loopt nu weer mooi, je hoort een lichte ruis van de vilten afdichting wat me de indruk geeft dat het voorlopig stofdicht is.

Het spaken van het voorwiel was wel een crime, niet vanwege de spaak-klus op zich maar de naaf is naar mijn idee eigenlijk een afkeur. De spaakgaten in de flenzen zijn namelijk lijnrecht tegenover elkaar geboord in plaats van versprongen, waardoor de spaken aan een kant linksom iets langer en rechtsom iets korter hadden moeten zijn. Erg lastig, maar het is gelukt.

De Sturmey-Archer achternaaf was in redelijke staat. Ik heb na schoonmaakwerk een palveertje en de rechter conus vervangen. De linker conus was ook wat ingelopen maar vanwege de specifieke vorm heb ik deze behouden. Wel heb ik met een slijpsteentje het loopvlak wat bewerkt.

Vaak is het zo dat de beschadigingen in het loopvlak van een conus minder diep zijn dan de diepte van de oppervlakteharding van zo'n conus. In dat geval is het mogelijk om weer een glad loopvlak te creëren zonder dat de hardheid verloren gaat. Het is wel belangrijk om de rondheid van zo'n loopvlak te behouden dan wel terug te brengen. Dat betekent: goed gecentreerd draaien van de conus tijdens het slijpen en als het kan ook een stabiele positie van de slijpsteen.

ingespaakte wielen

Na het nodige gestoei met oude velgen en oude spaken heb ik twee redelijk rechte wielen die er oud maar netjes uitzien, precies zo als ik me de fiets voorstel. Ik heb de wielen afgemonteerd met witte Vredestein Tippelaar-banden die ook weer van een donorfiets komen. Ongetwijfeld niet de banden die er 80 jaar geleden op zaten, maar ze zien er door het loopvlak en de dynamo-ribbeltjes aan slechts een kant toch behoorlijk oud uit.

Vredestein Tippelaar-band

Last update: 01-06-2009