zijwielen voor Volwassenen fiets

Zijwielen voor volwassenen fiets

Door het verhaal op deze website over de zijwielen van Marijn komen er met enige regelmaat reacties binnen van mensen die met een vergelijkbaar probleem zitten. Zo ook dit keer. Voor een mevrouw uit Gouda die lijdt aan de ziekte van Parkinson liep een aanvraag voor een driewieler ivm. evenwichtsproblemen. Maar mevrouw was gewend om samen met haar man er op uit trekken met de auto en de fietsen achterop het fietsenrek. Met een driewieler lukt dit niet meer en mevrouw zou dus beperkt worden tot fietsen in Gouda zelf. Demontabele zijwielen zijn dan een oplossing. Niet eerder had ik zijwielen aan een volwassenen fiets gemaakt, maar de techniek is niet anders en maatwerk is het toch al. In overleg met deze mensen hebben we gekozen voor 16 inch wielen ipv de 8 inch wieltjes die ik eerder gebruikte. Dit voor meer comfort op ongelijke fietspaden.

Omdat de fiets regelmatig het fietsenrek op moet, is een eenvoudige de- en montage van de zijwielsteunen belangrijk. Op het fietsenrek zullen immers beide steunen in de weg zitten, in de weg voor de auto en voor de andere fiets. Uiteindelijk zijn de steunen te de- en monteren binnen 5 minuten door middel van 3 inbusbouten per steun, die goed bereikbaar zijn vanaf de buitenzijde.

Bijkomend probleem van deze fiets is dat het een aluminium frame heeft, waar beter niet aan gelast kan worden, zonder de las na te behandelen met een warmtebehandeling. Aangezien dit uitgesloten is, heb ik gekozen voor een systeem van roestvast stalen bandages met een M8 aanschroefpunt. Deze bandages worden met twee M5 bouten om de liggende en de staande achtervork geklemd. Dit levert een zeer degelijke verbinding op, die in tegenstelling tot lassen geen lakschade opleverd.

De enkelzijdig opgehangen 16 inch zijwielen met vaste groefkogellagers zijn 30 mm in hoogte verstelbaar door middel van twee 19 mm moersleutels. Een afstelling in de onderste 15 mm blijkt in de praktijk de meest comfortabele afstelling te zijn. Helemaal onderin het stelbereik betekent dat de zijwielen op gelijke hoogte met het achterwiel staan. Tussen de 5 en de 10 mm speling (hoger dan het achterwiel) is minimaal gebleken om te voorkomen dat het achterwiel het contact met de weg verliest. Over het algemeen is dat overigens niet heel vervelend, omdat je vaart hebt en daardoor de grip op de weg snel weer terug krijgt.

Heeft u vragen over het aanpassen van een fiets mail dan naar: info@eerdermetaal.nl

Voor zijwielen op een electrisch ondersteunde Sparta Ion M-gear kunt u een kijkje nemen op de Sparta Ion pagina

Kanttekeningen bij fietsen met zijwielen

Het fietsen met zijwielen blijkt voor mensen die eerder gewoon konden fietsen op een tweewieler (meestal volwassenen) een nieuwe ervaring te zijn. Fietsen met zijwielen is een heel andere manier van fietsen. Zo vraagt het nemen van een bocht een andere techniek. In de bocht gaan hangen, is niet meer mogelijk omdat de zijwielen dat verhinderen. Dat betekent dat de fiets rechtop door de bocht gaat en je daardoor moeite moet doen om op de fiets te blijven. Zonder tegenkracht te leveren met je armen zou je van de fiets vallen. Na enige oefening zal dit vertrouwd worden. Voor een driewieler geldt overigens hetzelfde als het gaat om bochtenwerk. Bij een tweewieler kost het nemen van een bocht beduidend minder moeite en kracht. Dat is dan ook een mooie eigenschap van tweewielers.

Een ander fenomeen van uitsluitend fietsen met zijwielen is het gevaar van fietsen op alleen de twee fietswielen. Zodra een weg in dwarsrichting schuin loopt, kan het gebeuren dat één zijwiel de weg raakt, waardoor je balans naar de lage kant toe gedrukt wordt. Een natuurlijke reactie van mensen die op twee wielen kunnen rijden, is dan tegensturen naar de hoge kant (van de valrichting af). Dat heeft alleen niet het effect wat je ervan verwacht omdat het zijwiel aan die kant juist de grond raakt. Het gevolg is dat je ongewild een flauwe bocht naar links maakt en uiteindelijk van de weg raakt. De enige goede reactie op zo'n moment is naar de lage kant van de weg gaan hangen, dus steunen op het zijwiel wat nog niet de grond raakte en daarbij naar de hoge kant van de weg sturen.
Dit fenomeen, wat best gevaarlijke momenten kan opleveren kan voorkomen worden door de zijwielen niet te hoog af te stellen (niet boven het midden) en ook voordurend gebruik te maken van de zijwielen. In de praktijk betekent dit iets schuin gaan hangen op het zijwiel dat aan de lage kant van de weg zit. Dit vraagt gewenning en is makkelijker naarmate de zijwielen lager staan afgesteld en dus meer een driewieler benaderd wordt.

Bovenstaande informatie is belangrijk om je te realiseren en kan de motorisch beperkte persoon, familieleden en ergotherapeut helpen bij de keuze tussen driewieler, fiets met zijwielen en andere vervoermiddelen.

Vincent van Eerd